وهل تدرون ما الإيمان بالله ؟ شهادة أن لا الله إلا الله وأنّ محمداً رسول الله ، وإقام الصلاة وإيتاء الزكاة وتُعطوا الخمس من المَغنَم . . . » « 1 » . داستان از اين قرار است كه گروهى از قبايل ربيعه به نام عبدالقيس خدمت حضرتش ( ص ) رسيدند و عرض كردند بين ما و شما را طائفه مُضَر كه مشرك هستند فاصله انداخته ، و آن‌ها نمىگذارند از مقر خود بيرون بياييم و فقط در ماه‌هاى حرام مىتوانيم حضور شما مشرف شويم . پس براى ما جملاتى بفرماييد تا با عمل به آن‌ها به بهشت برويم . حضرت رسول هم آن‌ها را به چهار چيز امر كردند : ايمان به خدا ، اقامه نماز ، دادن زكات و خمس از مغنم . اگر به اين نكته توجه كنيم كه سؤال كنندگان در محاصره بوده و نمىتوانستند از مقر خود بيرون آيند ، و خودشان در سؤال تصريح كرده‌اند كه جز در ماه‌هاى حرام نمىتوانيم از مقر خويش بيرون بياييم ، و همچنين با توجه به اين‌كه مسلمان بوده و جنگ و غارت نمىكردند ، و طبيعتاً جهاد نيز برايشان امكان نداشته است ، معلوم مىشود كه " مغنم " در سخنان حضرت رسول ( ص ) ، نمىتوانسته به معناى غنيمت جنگى بوده باشد ؛ كه در اين صورت توصيه‌هاى حضرتش بيهوده مىشد ! اين كافى است تا نشان دهد حضرتش كلمه " مغنم " را در معناى مطلق درآمد و منافع اراده كرده است . بخش دوم : نامه‌ها و فرمان‌هاى پيامبر ( ص ) حضرت رسول ( ص ) در طول زندگانى خويش نامه‌ها ، عهدنامه‌ها و فرمان‌هايى نوشته‌اند كه در منابع مختلف به طور پراكنده نقل شده ، و در كتاب‌هاى مستقلى گردآورى شده‌اند . از جمله اين كتاب‌ها مىتوان به كتاب‌هاى " مكاتيب الرسول "

--> ( 1 ) - صحيح بخارى : ج 1 ، ص 16 ؛ و ج 4 ، ص 205 ( والله خلقكم و ما تعملون ) از كتاب توحيد ؛ و ج 3 ، ص 53 ؛ و صحيح مسلم : ج 1 ، ص 35 و 36 ، باب الأمر بالإيمان ؛ و سنن نسايى : ج 2 ، ص 333 ؛ و مسند احمد : ج 3 ، ص 318 ؛ و ج 5 ، ص 136 .